Après-Spiel 2016 deel 1: Algemene impressie

In 2015 nam ik voor het eerst een kijkje op Spiel en dacht ik enigszins naïef dat ik aan één dagje wel genoeg had. Genoeg om een heleboel geld te verbrassen, dat wel, maar er is echt zoveel te zien. Zoveel te doen. Zoveel te spelen. Dit jaar ging ik iets beter voorbereid op pad en verspreid over drie dagen heb ik heel veel gezien, heel veel gedaan en eigenlijk niet eens zo gek veel gespeeld. En nog kwam ik tijd tekort.

cuobia9xeaatpqr-jpg-large

De populariteit van bordspellen neemt toe en dat was goed te merken. In vergelijking met de editie van vorig jaar waren er meer hallen geopend en waren er meer standhouders om hun nieuwste creaties aan het publiek te tonen. Het bezoekersaantal lag naar verluidt op 174.000 koppen. Je kan dan ook gerust zeggen dat Spiel uit haar voegen barst. Helaas uitte zich dat dan ook op meerdere manieren. Het aantal toiletten bij de wat populairdere hallen was bij lange niet afdoende om dit soort bezoekersaantallen een rustig plekje waar ze hun behoefte kunnen doen te gunnen. Hieraan moet ik echter wel toevoegen dat je na een kleine wandeling richting andere hallen genoeg toiletten kon vinden waar geen wachtrij te vinden was. Het grootste probleem begon echter al voor de deuren van het gebouw: parkeren. Ruim voor openingstijd stonden er lange rijen voor de diverse parkeergelegenheden en dat was verre van ideaal. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat er volgend jaar opeens meer parkeergarages beschikbaar zijn, maar een groepje verkeersregelaars zou denk ik geen overbodige luxe zijn.

Een terugblik beginnen met een klaagzang zou je bijna de indruk geven dat mijn Spiel-ervaring dit jaar niet heel positief was. Het tegendeel is echter waar. Als bordspelliefhebber zijn hallen met een paar honderd stands met nieuwe spellen natuurlijk een paradijs. En toch ga ik nog even een negatieve gebeurtenis aanhalen. Op zaterdag is namelijk het kistje met de dagopbrengsten van uitgever Ludicreations gestolen. Het is om te janken dat zo’n festijn door onverlaten misbruikt wordt om hardwerkende mensen hun geld afhandig te maken. Om hen een hart onder de riem te steken heeft een bordspelauteur in de nacht van zaterdag op zondag een spelletje ontworpen met het formaat van een ansichtkaart. Deze wordt op Kickstarter aangeboden voor het luttele bedrag van $5 inclusief verzendkosten. Ik spendeer hier graag wat geld aan in de hoop dat Ludicreations niet met een wrange nasmaak blijft zitten. Er waren overigens meer slachtoffers, maar daarvan zijn mij vooralsnog geen namen bekend.

cu0jwmtwgaek6ls

En nu over naar het positieve nieuws: spellen, spellen, spellen, spellen, spellen. Er was echt zoveel nieuws onder de zon. Van kleine kaartspelletjes tot megagrote bordspellen waarbij de doos tot de nok toe gevuld was met miniaturen. Ik heb zoveel moois gezien dat mijn portemonnee spontaan begon te huilen. Door de immense drukte was het echter alleen redelijk lastig om een plek te bemachtigen aan één van de vele tafels waar spellen gedemonstreerd werden, dus ik moest het veelal doen met een korte blik op de componenten en de informatie die op voorhand al bekend was. De spellen die ik wel heb kunnen spelen had ik grotendeels al reeds aangeschaft en diende het spelen ervan veelal als bevestiging dat ik een goede aankoop heb gedaan.

cuz4-xxwgaiw5af-jpg-large

Voor elk wat wils is zo’n beetje het motto van Spiel. Kinderspellen, familiespellen, instapspellen, expertspellen, oorlogsspellen, kaartspellen, bordspellen, dobbelspellen, behendigheidsspellen. Je kunt het zo gek niet opnoemen of het was er wel te vinden. Er was een spel waarbij je poepfiches naar een toilet moet smijten. Een spel met spaghetti. Een spel waarbij je een namaakpistool op elkaar moet richten. Een spel waarbij je treinsporen moet ontwikkelen. Een spel waarbij je koffiebonen moet roosteren. Een spel waarbij je een vlag moet planten op één der polen en weer terug moet keren naar je boot. Zoveel keuze.

cuujrxpwcae7cw7-jpg-large

Terwijl ik van stand naar stand loop ontwaar ik een man met groen haar. Hij wordt door diverse bezoekers aangesproken. Het is Friedemann Friese, de bedenker van spellen als Hoogspanning en het kersverse Fabled Fruit. Mijn voorbestelling van The Networks wordt me overhandigd door auteur Gil Hova zelf. Bij de stand van Eagle-Gryphon Games zie ik Vital Lacerda die een bijzonder aantrekkelijk prototype van het in 2017 uitkomende Lisboa toont. Railroad Revolution wordt me uitgelegd door één van de namen achter het spel, Marco Canetta. Ignacy Trzewiczek van Portal Games geef ik wat chocoladekoekjes, want hij is daar gek op. Steven Buonocore van Stronghold Games is zichtbaar in zijn nopjes met de flinke rij voor zijn stand.

Het mooie aan zo’n beurs is dat er bezoekers en exposanten uit bijna elke hoek van de aardbol te vinden zijn. In de wat rustigere hallen ben ik bijvoorbeeld op een gegeven moment aangeschoven bij een spellenmaker uit Azerbeidzjan die door het publiek grotendeels genegeerd werd. Heel enthousiast, ongedwongen en vriendelijk vertelde hij me over het visueel unieke spel daar aan dat kleine tafeltje, ver weg van de grote jongens. De beste man uit deze voormalige Sovjetrepubliek had geen stand met in bij het spel passende kledij uitgedoste vrijwilligers of grote in het oog springende spandoeken. Gewoon simpel. Een tafeltje. Stoeltjes. Het spel.

En dat is wat zo mooi is aan Spiel. Het is een gemêleerde internationale verzameling enthousiastelingen met een grote passie voor spelletjes. Ik zou het voor geen goud meer willen missen.

giovanni

Bordspelliefhebber met een immer groeiende collectie. Koopt met enige regelmaat nieuwe spelletjes en wil daar graag wat over kwijt. Is tevens actief backer op Kickstarter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *