Après-Spiel deel 2: Wat ik speelde

In 2015 nam ik voor het eerst een kijkje op Spiel en dacht ik enigszins naïef dat ik aan één dagje wel genoeg had. Genoeg om een heleboel geld te verbrassen, dat wel, maar er is echt zoveel te zien. Zoveel te doen. Zoveel te spelen. Dit jaar ging ik iets beter voorbereid op pad en verspreid over drie dagen heb ik heel veel gezien, heel veel gedaan en eigenlijk niet eens zo gek veel gespeeld. Wat ik wel speelde schrijf ik hieronder wat over.

Snowblind: Race for the Pole

cu0fs03wyaa6bmy

Een spel dat het levenslicht zag via Kickstarter waarin je de vlag van de natie die je vertegenwoordigt op de Zuidpool moet planten en weer terug moet keren naar je boot. Wat en hoe je beweegt bepaald je aan de hand van een actiebord waarna je één of meerdere dobbelstenen moet kwakken om te kijken hoe de weeromstandigheden roet in het eten gooien. Normaliter ben ik verre van een liefhebber van dobbelstenen en de totale willekeur die het creëert, maar de wijze waarop deze de onvoorspelbaarheid van het weer nabootsen is eigenlijk zo slecht niet gevonden. Het spel biedt tevens voldoende keuzemomenten om het een amusant geheel te maken. Het speelt bovendien vlot weg en zal dan ook denk ik met enige regelmaat op tafel komen.

Railroad Revolution

cu0jwmtwgaek6ls

Het was doorgaans lastig een plekje te bemachtigen bij de stand van What’s Your Game?, maar op zaterdagmiddag werd het geleidelijk aan rustiger en zagen we kans een plekje te bemachtigen om hun nieuwste spel te spelen. De uitleg werd gegeven door één van de makers zelf en aan zijn stem te horen was dit verre van de eerste keer dat hij dit deed. Duidelijk zichtbaar vermoeid vertelde hij met een dik Italiaans accent hoe het spel werkte en konden we onder zijn toeziend oog aan de slag. Ik wist op voorhand al dat dit geen superzwaar spel zou zijn en toch waren er meer dan genoeg opties om te kiezen. Je legt treinsporen aan, je bouwt stations en Western Union-kantoortjes. Overal en nergens zijn interessante bonussen op te pikken en veel is afhankelijk van de kleur werkers die je gebruikt. Ik zou willen dat WYG visueel eens een andere stijl zou proberen, maar qua spel is het prima voor elkaar.

Grand Bazaar

In Après-Spiel deel 1 vertelde ik al dat ik bij een spellenmaker uit Azerbeidzjan aan tafel ben ging zitten. Het spel wat hij aan de man probeerde te brengen is een eenvoudig handelsspel. Er zijn drie soorten edelstenen te koop. De prijzen hiervan beginnen op 10. Iedere ronde (er zijn er 27) wordt er een kaart opengedraaid waarop staat vermeld welke edelstenen goedkoper dan wel duurder worden. Iedere edelsteen wordt 9 keer duurder, 9 keer goedkoper en blijft 9 keer op dezelfde prijs staan. Hierdoor eindigen de edelstenen uiteindelijk weer op 10.  Je moet iedere ronde een edelsteen kopen en verkopen staat vrij. Het heeft allemaal niet zo heel veel om het lijf en voelt niet echt als een spel wat in de hedendaagse markt goed zal doen. Ik heb dit spel zowaar aangeschaft gezien het lage prijskaartje en wellicht weet ik er een variant van te bakken waardoor het spel iets meer om ’t lijf zal krijgen.

Terraforming Mars

cuzkofbxgaaunbp-jpg-large

Misschien weinig sociaal had iemand ruimte gecreëerd in de cafetariaruimte bij de ingang van hal 1 om een potje Terraforming Mars te gaan spelen. De regels werden snel even voorgelezen en we konden aan de slag om de rode planeet bewoonbaar te maken. Je koopt projectkaarten en speelt deze later tegen betaling weer uit en je probeert zoveel mogelijk punten bij elkaar te rapen. Er zit een aardig systeem achter het spel, maar ik voorzie wel wat problemen in de toekomst. Gezien het krijgen en kopen van kaarten willekeurig is, kan het zijn dat je kaarten te zien krijgt waar je eigenlijk helemaal niets aan hebt. De tijd zal het leren, want dit spel is uiteraard wel mee terug gegaan naar Nederland.

Star Realms: Colony Wars + United

Star Realms ken ik al, maar met een lege tafel voor mijn neus en vermoeide benen na een aantal dagen rondbanjeren ben ik gewoon gaan zitten en heb ik mijn reisgenoot het spel uitgelegd. Het deck wat op tafel lag bevatte een aantal nieuwe kaarten en dus was er voor mij ook wel iets nieuws te beleven. In deze deckbuilder probeer je elkaar om zeep te helpen. Iedere speler begint met 50 Authority en door aan te vallen met ruimteschepen en mogelijkerwijs zelfs basissen moet je ervoor zorgen dat de ander eerder op 0 Authority eindigt dan jij. Oersimpel concept met een aantal leuke combinaties die je op tafel kan krijgen. De United-kaarten voegen weinig nieuwe concepten toe, behoudens dat het mogelijk is om met één schip bonussen van meerdere facties kunt bewerkstelligen. Weinig vernieuwend, maar toch een welkome uitbreidingen.

Linkeballen

cuuj_loweaabh-jpg-large

Een wielrenspel gemaakt door een groepje wielrenenthousiastelingen uit Twente. In dit spel moet je een ploegje van drie renners zo snel mogelijk over de finish helpen. Bewegen gaat middels het spelen van kaarten. Er zijn vakjes op het veld waar je een kanskaart moet trekken en de gevolgen daarvan logischerwijs zowel negatief als positief uitpakken. Een in de basis vermakelijk spel met toch wel een aantal tactische mogelijkheden, toch zie ik het mezelf nooit spelen. Ik heb deze dan ook gelaten voor wat het is. Ze hadden zichtbaar moeite om bezoekers te trekken. Flamme Rouge, een wielrenspel van een gevestigde uitgever in spellenland, had wat dat betreft een stuk meer succes.

In de volgende edities van Après-Spiel leuter ik wat over mijn aanwinsten. Je leest het goed, edities. Ik heb weer eens flink ingeslagen.

giovanni

Bordspelliefhebber met een immer groeiende collectie. Koopt met enige regelmaat nieuwe spelletjes en wil daar graag wat over kwijt. Is tevens actief backer op Kickstarter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *