Après-Spiel 2016 deel 3a: Mijn aanwinsten
Geschreven door op 28 oktober 2016 en gedeponeerd in de categorie Blog.

In 2015 nam ik voor het eerst een kijkje op Spiel en dacht ik enigszins naïef dat ik aan één dagje wel genoeg had. Genoeg om een heleboel geld te verbrassen, dat wel, maar er is echt zoveel te zien. Zoveel te doen. Zoveel te spelen. Dit jaar ging ik iets beter voorbereid op pad en verspreid over drie dagen heb ik heel veel gezien, heel veel gedaan en eigenlijk niet eens zo gek veel gespeeld. Maar wederom heel veel geld gespendeerd. Kijk je mee naar wat ik allemaal heb gekocht?

spiel16-3a-02
De eerste halte die ik aan wilde doen op dag 1 was de stand van Splotter Spellen om een exemplaar van Indonesia op te pikken. Deze Nederlandse spellenmaker staat bekend om zijn redelijk zware spellen en hoewel deze mij niet vaak genoeg op tafel komen, schaf ik ze maar al te graag aan. Bedrijven beginnen, fusies, goederen verschepen. Indonesia heeft een interessant economisch uitgangspunt.  De nieuwe editie die er te koop was is trouwens ook letterlijk een zwaar spel. De vele houten componenten, die volgens één van de auteurs, Jeroen Doumen, ietwat aan de grote kant zijn, zorgen voor een overvolle doos. Misschien wel iets te vol.

Bij de kraam aangekomen zag ik ook een aantal exemplaren liggen van Roads & Boats. Dit spel is al wat ouder. Voor zover ik wist was deze al een tijdje niet meer te krijgen en staat nog niet op de nominatie voor een nieuwe oplage. Er hing een redelijk prijskaartje aan en de doos is eigenlijk veel te groot, maar ik kon ‘m simpelweg niet laten liggen. Gelukkig maar dat ik wat extra centjes had meegenomen.

spiel16-3a-03
Naast Vikingen en Cthulhu is Mars tegenwoordig blijkbaar een populair thema. Als sciencefictionliefhebber kan ik de verleiding van een paar spellen met dit buitenaardse thema uiteraard niet weerstaan. Terraforming Mars is een doorgaans vlot spelend spel waarin een aantal bedrijven zoveel mogelijk punten bij elkaar moeten zien te rapen terwijl ze daadwerkelijk samen de rode planeet bewoonbaar proberen te maken.  Acties zijn veelal gestoeld op kaarten. Een bijzonder interessant concept.

Martians: A Story of Civilization is een spel wat ik via Kickstarter heb aangeschaft. In plaats van de doos thuis laten bezorgen heb ik ervoor gekozen deze tijdens Spiel op te halen. Om heel eerlijk te zijn weet ik niet helemaal wat ik van dit spel moet verwachten. Voordeel van dit rode bordspel is dat je ‘m competitief kan spelen, coöperatief en semi-coöperatief. Keuze zat. Of iedere speelmethode even goed geslaagd is moet dan natuurlijk nog maar blijken.

spiel16-3a-04
Sola Fide: the Reformation noemde ik al in mijn vooruitblik en is dus inderdaad mee terug naar Nederland gekomen. Er stond een aardige rij voor de stand van uitgever Stronghold Games en het resultaat daarvan was nog voor het weekend begon te zien. Diverse spelletjes waren inmiddels uitverkocht en dat is dan wel goed nieuws voor Stronghold Games zelf, voor de bezoekers duidelijk niet. De hoop dat dit spel van Twilight Struggle-kwaliteit is heb ik echter wel laten vliegen. Ik heb helaas wat minder positieve meningen gelezen.

Targi: die Erweiterung (waarvan vooralsnog enkel een Duitse versie beschikbaar is) heb ik wat moeite voor moeten doen, gezien deze niet te vinden was op de plek waar ik ‘m verwachtte. Ik werd verwezen naar een andere stand en daar was deze uiteraard ook niet te vinden. Later kwam ik ‘m gelukkig nog ergens tegen en heb ik ‘m gewoon blind gekocht. Ik moet nog steeds het basisspel een keer spelen overigens.

The Pursuit of Happiness is een spel met een wat vreemde titel. Ik had er in ieder geval genoeg goede verhalen over gehoord om ‘m niet eerst te willen proberen. Hopelijk stelt het spel me dan ook niet teleur, want de doos is wat beschadigd geraakt en dat maakt het wat lastig om ‘m weer in de verkoop te gooien mocht ik het spel achteraf toch niets vinden. In de basis klinkt dit bordspel als een soort van Levensweg met keuzes, maar dan vermakelijk.

spiel16-3a-05
Wederom een spel dat ik in mijn vooruitblik al aanhaalde: Railroad Revolution. De titel van het spel is een beetje uit de hoogte gegrepen, want heel erg revolutionair is dit spel volgens mij niet echt. Hoeft ook niet. Vorig jaar bracht What’s Your Game?, de uitgever van dit spel, Nippon naar Spiel en dat was toch wel mijn favoriete aankoop. Heel lang hoefde ik dus niet na te denken of ik hun nieuwe kindje zou gaan aanschaffen of niet. Er zitten een aantal interessante doch weinig vernieuwende mechanismen in dit spel, waardoor je op een aantal manieren veel punten kan scoren. Het is echter ook weer niet zo dat het een verschrikkelijke puntensoep is. Een onderwerp waar ik ongetwijfeld nog wel eens een woordje over ga schrijven.

Visueel deed Kanagawa me aan het computerspel Okami denken en gezien dat spel in mijn persoonlijke top 3 staat, was de verleiding om deze nieuwe creatie van Iello mee te sleuren bijzonder groot. Thematisch heeft het helemaal niets met Okami te maken, ondanks de aanwezigheid van inkt, maar soms wil het oog ook gewoon wel eens wat. Ik geef toe dat het wellicht niet de beste graadmeter is om nieuwe bordspellen aan te schaffen, maar ik heb nou eenmaal een zwak voor spellen met een (licht) Japans thema en dan helemaal als ze er zo aantrekkelijk uitzien.

Colony dient als vervanging van Machi Koro. Ja, dat zie je goed, ik doe een spel met een Japans thema weg. Machi Koro is op zich niet eens zo heel erg slecht, maar als ik dan toch iets met dobbelstenen wil gaan doen, dan liever iets met wat meer inhoud. Bovendien is dat Japanse thema ook niet echt aanwezig. Colony komt overigens ook in de plaats van Suburbia. De bedenker daarvan prijkt ook op deze nieuwe doos, maar dit spel is geheel anders. De reden dat Suburbia de deur uitgaat is dan ook meer dat ik niet zo heel erg groot liefhebber ben van de wijze waarop heel veel elementen van elkaar afhankelijk zijn. Je bent bijna meer tijd kwijt met het uitpluizen van deze synergiën dan het daadwerkelijk spelen van het spel.

spiel16-3a-06
Vanuatu (Second Edition) is wederom een Kickstarter die ik maar gewoon in Essen heb opgehaald. Ik wist dat de componenten kwalitatief goed zouden zijn, maar dat kleine doosje weegt toch aardig wat. Het schijnt een redelijk gemeen spel te kunnen zijn en dat is iets waar ik eigenlijk wel benieuwd naar ben.

Bij bovengenoemde Kickstarter had je de mogelijkheid dat spel samen met American Rails aan te schaffen en dat was uiteindelijk mijn keuze. Treinspellen genoeg zou je denken, maar nee, ik heb nog altijd plek voor een paar alternatieven. Je wil niet weten hoe zwaar ik het had om de verleiding van een paar andere en flink wat duurdere treinspellen te weerstaan.

In Haspelknecht ga je terug in de tijd om kolen te winnen. Niet letterlijk natuurlijk. Tijdreizen is hier niet echt van toepassing. Dit spel is onderdeel van een trilogie waarvan ik nog een ander deel tegenkwam in Essen. De prijs was echter niet heel erg vriendelijk voor mijn toch al redelijk lege portemonnee. Bovendien is Capstone Games van plan de hele trilogie opnieuw op de markt te brengen. Zoals je wellicht aan de dozen kan zien, komen deze drie spellen van dezelfde uitgever. Altijd een plus als er een beetje homogeniteit in de kast staat qua omvang van spellen en uiterlijk van de doos.

spiel16-3a-07
Orléans vind ik een prima spel en de nieuwe uitbreiding, genaamd Handel & Intrige, stond dan ook ergens op mijn verlanglijstje. Niet heel erg hoog, maar meer op de nominatie om gekocht te worden op de laatste dag als ik nog wat geld overhad. Het werd dus gewoon een aankoop op dag 1. Deze uitbreiding biedt wat nieuwe gebouwen en scenario’s  om het spel net wat meer inhoud te geven.

In één van mijn speelgroepen bevond zich reeds een deluxe-versie van Orléans en om heel eerlijk te zijn zou ik mijn versie daar graag voor willen inruilen. Helaas heeft de eigenaar ervan besloten het spel van de hand te doen. In Essen was echter de Fan Kit te koop en hiermee krijg je wat extra gebouwen, genoeg spelmateriaal om een vijfde speler aan het spel te kunnen toevoegen, wat stickers en een voorraad hout om die stickers op te plakken. Het is geen deluxe-versie, maar het komt zo iets meer in de buurt.

Toen ik het aan eind van de eerste dag de hallen verliet was ik overigens nog niet in bezit van de eerste grote uitbreiding van Orléans: Invasion.

spiel16-3a-01
Ik ambieer het niet echt om een televisiestation te runnen. Als een bordspel met dat thema was The Networks echter toch best wel een aanlokkelijk idee. Ik heb er op zich geen hele hoge verwachtingen van, maar net als de eerder genoemde The Pursuit of Happiness  zie ik dit gewoon als wat lichter vermaak tussen de spellen met een wat serieuzer thema door. Hiermee wil ik trouwens niet zeggen dat deze twee geen serieuze spellen zijn. Ik verwacht alleen niet dat het echt breinbrekers zijn. Een beetje diverse bordspelcollectie kan volgens mijn  geen kwaad.

Over Snowblind schreef ik in het vorige deel al, dus ik zou gewoon kunnen kopiëren en plakken. Ik ben lui en doet dan ook gewoon. Snowblind is een spel dat het levenslicht zag via Kickstarter waarin je de vlag van de natie die je vertegenwoordigt op de Zuidpool moet planten en weer terug moet keren naar je boot. Wat en hoe je beweegt bepaald je aan de hand van een actiebord waarna je één of meerdere dobbelstenen moet kwakken om te kijken hoe de weeromstandigheden roet in het eten gooien. Normaliter ben ik verre van een liefhebber van dobbelstenen en de totale willekeur die het creëert, maar de wijze waarop deze de onvoorspelbaarheid van het weer nabootsen is eigenlijk zo slecht niet gevonden.

Talinn is een snel kaartspelletje wat door de auteur van Arkwright is bedacht. Ongetwijfeld zal de inhoud van dit kleine doosje bij lange na niet zo pittig zijn als een economische simulatie, maar dat neemt niet weg dat ik wel benieuwd ben naar wat dit te bieden heeft. Er zaten meteen drie uitbreidingen bij en ik vraag me eigenlijk af waarom deze niet gewoon bij het basisspel zaten. Heel veel stelt het namelijk ook niet voor.

Maar er was meer. Nog veel meer. En dat lees je binnenkort.