Après-Spiel 2016 deel 3b: Mijn aanwinsten II

In 2015 nam ik voor het eerst een kijkje op Spiel en dacht ik enigszins naïef dat ik aan één dagje wel genoeg had. Genoeg om een heleboel geld te verbrassen, dat wel, maar er is echt zoveel te zien. Zoveel te doen. Zoveel te spelen. Dit jaar ging ik iets beter voorbereid op pad en verspreid over drie dagen heb ik heel veel gezien, heel veel gedaan en eigenlijk niet eens zo gek veel gespeeld. Maar wederom heel veel geld gespendeerd. Kijk je wederom mee naar wat ik allemaal heb gekocht?

spiel16-3b-01
Een tijdje terug heb ik Pax Pamir aangeschaft. Wetende dat er een uitbreiding op Spiel te krijgen zou zijn en deze echt met geen mogelijkheid in hetzelfde doosje zou passen, moest ik op zoek naar een oplossing. Deze was te vinden in de Pax Porfiriana Collector’s Edition. Niet alleen zit hier een compleet nieuw spel in en een klein speelbordje voor deze twee Pax-titels, ook is er meer dan genoeg ruimte om alles te herbergen.

De hierboven aangehaalde uitbreiding, genaamd Pax Pamir: Khyber Knives, kwam bovendien in een weinig enerverende verpakking. Gewoon een zakje met wat kaarten en wat houten onderdeeltjes. Meer niet.

Op Spiel lag bovendien de nieuwste telg in de Pax-familie: Renaissance. Om de gehele collectie compleet te maken heb ik de tegelijkertijd uitgebrachte uitbreiding ook maar meteen aangeschaft. Gelukkig maar dat dit stapeltje kaarten gewoon in het doosje van het basisspel past.

Nu nog eens de spelregels doornemen.

spiel16-3b-02
Er ontbrak eigenlijk nog één soort spel in mijn collectie en dat was een spel waarbij je een beschaving moet opbouwen. Het computerspel Civilization II heb ik bizar veel uren in gestoken en ik was eigenlijk wel eens benieuwd hoe dat idee zich naar een bordspel zou vertalen. Ik heb gekozen voor het hooggewaardeerde en niet echt bepaald nieuwe Through the Ages: A New Story of Civilization. Ik hoop deze binnenkort eens te gaan spelen, want het hele idee achter het spel intrigeert me.

Aan het andere eind van het spellenspectrum staat Coffee Roaster. In dit van origine Japanese solospel moet je koffiebonen roosteren. Er hing een aardig prijskaartje aan dit spel, maar ik ben wel te porren voor een spel wat je gewoon in je eentje kan spelen. Soms lukt het gewoon niet om een groepje aan tafel te krijgen en dan bieden dit soort creaties een uitkomst.

spiel16-3b-03
Days of Ire: Budapest 1956 is weer eens een Kickstarter die ik in Essen kon afhalen. Het spel speelt zich af tijdens de Hongaarse Revolutie van 1956 en bevat wat elementen die me aan een lichtere variant van Twilight Struggle deden denken. De Koude Oorlog vind ik vreemd genoeg een bepaalde charme hebben en de Hongaarse Revolutie van 1956 is niet bepaald een gebeurtenis die heel veel aandacht kreeg tijdens mijn lessen geschiedenis op de middelbare school. Des te meer reden dit spel in de kast te hebben liggen.

De langste rij die ik in Essen heb gezien was bij de kraam van Repos Production. Eén van de grootste redenen daarvan was 7 Wonders Duel: Pantheon, een uitbreiding voor de populaire 2-spelervariant van grote broer 7 Wonders. Als extraatje kon je een mooi setje metalen muntjes erbij krijgen en als ik ergens de verleiding niet van kan weerstaan, is dat wel glimmende stukjes metaal. Compleet onnodig, ik weet het. Geld moet blijkbaar rollen in Essen.

De Supernova 2-miniuitbreiding van Eclipse stelt niet zo veel voor, maar mijn doos van Eclipse kon nog net één tegeltje extra herbergen. Ik wou dat het spel wat vaker op tafel kwam, maar dit is helaas zo’n spel waar je gewoon een middagje voor uit moet trekken als er nieuwe spelers bij zijn. Voor een doordeweekse avond zou ik ‘m zeker niet overwegen.

Het is niet helemaal duidelijk zichtbaar op de foto, maar het hout wat je ziet is een insert voor de doos van 7 Wonders: Duel van The Broken Token. Hoewel zakjes en eventueel goedkope bakjes van de Action ook prima volstaan, moet ik zeggen dat ik het wel wat vind hebben om alles mooi geordend in de doos te hebben zitten. De nieuwe uitbreiding van het spel past hier ook prima in. Op zich. Er zitten namelijk kaarten in met een afwijkend formaat en daar hebben de makers van de insert logischerwijs geen rekening mee gehouden. Het is niet dat het niet past, maar meer dat het niet echt ideaal is om kaarten bovenop de insert te leggen.

spiel16-3b-04
Lorenzo il Magnifico is een Italiaanse creatie van de bedenkers van o.a. Grand Austria Hotel en In de Voetsporen van Marco Polo. Dat is op zich al reden genoeg om dit spel te willen hebben. Wat ook niet tegenwerkt is dat het geheel er bijzonder fraai uitziet. Gezien de twee eerdere titels van de heren ontkom je er blijkbaar niet aan dat er dobbelstenen gebruikt worden in het spel. Ik ben behoorlijk benieuwd welke rol deze ondingen in Lorenzo il Magnifico hebben.

Over Guilds of London heb ik meer dan genoeg goede dingen gehoord. Het idee dat je elkaar een oor aan kan naaien in dit spel vol tegels en meeples ga ik niet meteen van juichen. Aan de andere kant heb ik meer dan genoeg bordspellen waarbij je min of meer totaal geen invloed hebt op wat andere spelers doen. Ik kijk hier dan ook eigenlijk best wel naar uit om ‘m te spelen ondanks dat je elkaar dus behoorlijk dwars kan zitten.

In Multiuniversum is een experiment van CERN uit de hand gelopen. Er zijn een aantal portalen geopend en het is aan jou en je medespelers om hier wat aan te doen. Een grappig concept waarbij het er behoorlijk chaotisch aan toe kan gaan en geluk helaas ook een rol speelt. De speeltijd is gelukkig niet al te lang. De makers hiervan hadden ook een bordspel waarbij je bier moet brouwen als demo liggen. Helaas ben ik er niet aan te gekomen hier tijd aan te besteden.

spiel16-3b-05
Over Codenames: Pictures hoefde ik niet echt na te denken. Een variant van één van mijn favoriete spellen om een spelavond mee af te sluiten. Nu met afbeeldingen in plaats van woorden.

Overseers is wederom een Kickstarter. Ik zal eerlijk toegeven dat ik deze vooral heb ondersteund omdat ik ’t er gewoon mooi uit vind zien. Spellen die via Kickstarter het levenslicht zien bevallen me echter niet altijd even goed en het is altijd maar afwachten wat het eindproduct te bieden zal hebben. Ik zal er vanzelf een keer achterkomen. Ongetwijfeld weet ik over een paar maanden meer.

Het door een Finse uitgever op de markt gebrachte Honshu is een combinatie van een tweetal mechanismen die me wel aanstaan. Je kiest kaarten om daar een stad mee te bouwen en uiteraard moet je hiervoor goed scorende combinaties aaneen zien te rijgen. Dat kaarten kiezen hangt nog een weinig enerverend mechanisme achter waarbij de speler die de kaart met de hoogste waarde heeft gespeeld als eerste mag kiezen. Doorgaans werken dit soort mechanismen helaas niet zo in de speelgroepen waar ik deel vanuit maak. We zullen wel zien of dit aanslaat of niet.

Blijkbaar was Through the Ages: A New Story of Civilization niet genoeg om een gat ter grootte van een beschavingsopbouwend spel (Nederlands is zo’n mooie taal) op te vullen en moest The Flow of History daar verandering in brengen. Deze is echter een stuk korter en heeft ook wat minder om ’t lijf. Niet dat het daardoor een minderwaardig spel is overigens. The Flow of History is simpelweg voor de doordeweekse avonden.

spiel16-3b-06
Je kunt je je afvragen of het echt nodig is dat er van sommige redelijk populaire bordspellen een kaartspel wordt uitgebracht. Ik kan nu wel nee zeggen, maar met Castles of Burgundy: the Card Game heb ik er toch echt eentje aangeschaft. Het bordspel zelf heb ik tot op heden nog maar één keer gespeeld, maar ben toch echt voornemens deze wat vaker op tafel te krijgen. Het helpt dan denk ik niet dat ik ook nog eens het kaartspel als optie heb.

Wederom een kaartspel gebaseerd op een door velen geliefd bordspel in de vorm van Power Grid: the Card Game. Het probleem met Power Grid (met de veel betere benaming Hoogspanning in ’t Nederlands) is vooral dat het redelijk lang kan duren. Het kaartspel brengt hopelijk hetzelfde idee in een wat korter tijdsbestek.

Star Realms behoort tot mijn favoriete deckbuilding-spellen en een nieuwe uitbreiding is dan ook meer dan welkom. United bestaat uit een viertal kleine packs die ongetwijfeld niet allemaal naar mijn smaak zullen zijn, maar ik weet zeker dat er in ieder geval eentje met regelmaat door de stapel met kaarten van het basisspel geschud zal worden. De verzamelaar in mij wil echter alles gewoon hebben liggen, dus de drie andere pakjes moesten er gewoon bij.

spiel16-3b-07
Nu ga ik even pretenderen dat ik daadwerkelijk geef om mijn budget.

Steel Driver kocht ik tweedehands. Het is een spel van Martin Wallace en weinig verrassend heeft het iets met treinen te maken. De gemiddelde waardering van dit spel springt niet echt in het oog, maar gezien het lage prijskaartje kan ik hier niet echt een buil aan vallen. Mijn vermoeden is alleen dat het nog wel eens lang kan duren voor deze de revue daadwerkelijk passeert.

Ook Wildcatters was niet nieuw. Het bedrag wat ik hiervoor heb afgetikt was echter niet gering. Het spel is dan ook redelijk lastig te vinden. Uiteraard kwam ik dit spel waarin je wereldwijd naar olie boort later op de dag ergens bij een kraam tegen met een lager prijskaartje. En fonkelnieuw. Dit verschijnsel zal weinig mensen onbekend zijn.

Ashes: Rise of the Phoenixborn had ik al eens eerder gespeeld en beviel me bijzonder goed. Ik betwijfel echter of ik het spel vaak zal spelen door de redelijk specifieke doelgroep. Het is niet echt een doos dat ik mee zal nemen naar bordspelavonden om ‘m gespeeld te krijgen. Een ideale kandidaat om tweedehands te kopen en dat is dan ook wat ik heb gedaan.

En nog steeds was er meer. Binnenkort dus nog een overzichtje. Wel de laatste. Ik beloof het je.

giovanni

Bordspelliefhebber met een immer groeiende collectie. Koopt met enige regelmaat nieuwe spelletjes en wil daar graag wat over kwijt. Is tevens actief backer op Kickstarter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *