De Weekkaart 2016-01: Millstone (Magic: the Gathering)
Geschreven door op 10 januari 2016 en gedeponeerd in de categorie De Weekkaart.

Het is 2016 en dat betekent dat je allerlei goede voornemens dient te hebben. Geheel onorigineel doe ik daar uiteraard niet aan mee, maar arbitraire data op de kalender zijn bij uitstek geschikt om wat nieuwe dingen uit te proberen en dan maar hopen dat je daar na een aantal weken nog niet genoeg van hebt. Voor mijn bordspellenblog had ik twee toevoegingen in gedachten: nieuwsberichten en “De Weekkaart”. Gezien ik gewoon een fulltimebaan heb en er eigenlijk niet echt op zit te wachten om elke dag bordspellennieuws op een rijtje te zetten, heb ik uiteindelijk gekozen om in eerste instantie enkel de tweede optie leven in te blazen.

Wat is “De Weekkaart”? Niets meer of minder dan een lapje tekst over een bepaalde kaart uit een willekeurig spel. Het kan een kaart uit een bordspel zijn, maar uiteraard ook een kaart uit een (verzamel-) kaartspel. Het kan zijn dat het mijn favoriete kaart uit een spel is, maar voor hetzelfde geld is het gewoon een lukraak gekozen stuk papier.

Het eerste slachtoffer in deze nieuwe en uiteraard nu al waanzinnig populaire reeks komt uit het allereerste verzamelkaartspel wat ik ooit heb gespeeld: Millstone uit Magic: the Gathering.

millstone

In 1995 maakte ik kennis met dit spel dankzij een paar klasgenoten die tijdens pauzes en vrije uren prefereerden machtige magiërs na te bootsen boven het rond een tafeltennistafel rennen met een agenda als batje. In eerste instantie leek het me niet echt wat, maar nieuwsgierig als ik was ging ik gewoon eens bij hen aan tafel zitten en keek ik toe hoe men landkaartjes gebruikte om wezens op te roepen en elkaar te bestoken met allerlei bijzonder aantrekkelijk geïllustreerde spreuken. Ik was geïntrigeerd. Het duurde dan ook niet lang tot ik mijn zuur verdiende krantenwijkcentjes spendeerde aan een starter deck van de Ice Age-uitbreiding en paar boosterpacks. Eerst was het natuurlijk maar behelpen, want met tweehonderd kaarten kun je eigenlijk niet zo gek veel. Dapper kocht ik dan ook wat meer kaarten en het duurde niet lang tot ik een aardige verzameling bij elkaar had gesprokkeld. Met een bekende van een kameraad ruilde ik bovendien een paar zeldzame kaarten tegen een hele stapel andere kaarten en was ik in staat wat meer gespecialiseerde decks in elkaar te draaien.

In Magic: the Gathering is het de bedoeling dat je de levenspunten van je tegenstander(s) van 20 naar 0 krijgt. Dit kun je doen door wezens op tafel te spelen die hem of haar aanvallen of middels spreuken die hem of haar rechtstreeks schade doen. Je kunt echter ook winnen wanneer je tegenstander geen kaarten meer kan trekken uit zijn speeldeck aan het begin van zijn of haar beurt. Hoewel dit redelijk lastige strategie leek, heb ik hier toch aardig wat potjes mee kunnen winnen van mijn klasgenoten omdat ze het simpelweg niet verwachten. Mijn deck was totaal niet gebouwd op schade doen. Het enige wat ik deed was verdedigende kaarten op tafel leggen, zorgen dat mijn tegenstander het lastig had om überhaupt kaarten te spelen en dan Millstone gebruiken om zijn deck uit te putten.

Want wat Millstone doet is voor de prijs van 2 mana (soort van magische hulpbron die wordt voortgebracht door landkaartjes) 2 kaarten van een library (de verzameling spreuken en wezens) naar keuze in de figuurlijke prullenbak mieteren. Een library bevat aan het begin van de eerste beurt 53 kaarten, dus je bent nog wel een tijdje bezig om deze geheel uit te putten. Dat is dan ook waarom ik 4 keer Millstone in mijn deck had.

sylvan

Een andere manier waarop ik Millstone gebruikte was om mijn eigen library wat uit te dunnen. Nu klinkt dat wellicht wat zelfdestructief, maar in combinatie met andere kaarten was dit een waardige strategie. Neem bijvoorbeeld Sylvan Library. Normaal trek je aan het begin van je beurt één kaart. Met deze spreuk mag je iedere beurt twee extra kaarten trekken, waarna je normaliter twee kaarten moet terugleggen bovenop je library (of 4 levens per kaart betalen, maar dat is niet altijd de beste optie). Als die twee kaarten niet echt kaarten zijn waar je op dat moment wat aan hebt, gebruik je gewoon Millstone om van die kaarten af te komen en eventueel op een later tijdstip je gehele prullenbak (genaamd graveyard in die tijd) weer in je library te schudden.

Uiteraard zijn er legio andere manieren om Millstone (én Sylvan Library) te gebruiken, maar voor nu is dit wel even genoeg. Het begint me nu gewoon te kriebelen om Magic: the Gathering weer te gaan spelen en het laatste wat ik nodig ben is nog een bodemloze put.